Cultura Castrexa.

1.Nestas duas noticias publicadas en distintas páxinas web, vemos a situación na que se atopa o xacemento arqueoloxico da Atalaia (Cervo).
Nun dos documentos facilitado por Mariñapatrimonio vemos que ano ano 2008 o concello concedeu unha licencia de urbanización por riba dun castro cuberto considerado un dos mellores conservados da Península pois ten como particularidade especial que conserva a súa falsa bóveda, e da posterior movilización dos veciños para salvar a este, finalmente nun artigo da mesma páxina relatase que Mariñapatrimonio consigueu o seu obxectivo anulandose as licencias de contruccións para poder gardar esta importante herdanza que nos deixan os nosos antepasados.
Mentras que no outro documento tratase tamén a defensa dos veciños que loitaban por manter presente ese castro atopado nunha horta chamada "A casa de Dorita" apoiados por MariñaPatrimonio.
Aínda que non aparece reflexado directamente nos artigos é de suma importancia a presenza doutro castro a escasos metros, pero este ao estar na superficie xa non conta co perigo de que se edifique enriba del, ainda asi hai que seguir protexendoo.


2-Castros no Concello de Viveiro, Lugo.

Castro de Condomiás y Chao de Garita, na parroquia de Boimente.

Castro de Pousadoiro, na parroquia de San Pedro.

Castro da Croa, na parroquia de Landrove.

Castro de Casós, no lugar de Fontecova, Viveiro.

Castro de Sobreviva, na parroquia de Galdo.

Castro de Celeiro, en Celeiro.

Castro de Faro, na parroquia de Faro. 

3-Castro de Baroña, A Coruña

O castro de Baroña está situado na parroquia de Baroña, na Coruña e está construído sobre unha península , situándose a súa ocupación nos séculos I a. C e I d.C e posuía duas murallas que o protexían dos ataques de enemigos. Consérvanse 20 vivendas de planta circular u oval en bo estado. Foi excavado por Sebastian González García e nunha primeira vez encontrouse moi pouco, pero cás seguintes exvacións conseguíuse coñecer moito máis desde castro.

O castro está comunicado coa península cun tómbolo de area, e nesta zona excabouse un foso que pretendía protexer ao poboado. A continuación encóntrase una muralla que rodea o castro completamente, no centro encontraríanse as vivendas. A entrada está formada por una rampa que comunica co centro do castro, que estaba dividida en catro áreas. A primeira está formada por un banco corrido ou un pilar e nela encontrábase un fogón, un oco para un poste e varias cazolas de barro, puido ser una forxa, que tamén puido haber noutras partes do castro. A segunda zona está separada por un muro, que delimita cun barrio de casas e cunha praza, onde se pode chegar a atopar incluso escaleiras. O terceiro e o cuarto sector son os máis altos do castro, onde tamén se poden encontrar construcións.

As construcións na súa mayoría son de plante circular e sen ventas, o que nos indica que foi un castro pouco romanizado, e que non sufríu o urbanismo como tal, xa que esta nova moda traena os romanos.

O poboado era autosuficiente, xa que ao encontrarse nunha península non podían autoabastecerse e por iso procuraban cazar, cultivar e recoller auga fora dos límites do castro. Pénsase que o seu principal alimento eran os mariscos e os pescado, aínda que tamén consumían cabras, ovellas, vacas e bellotas.

No castro encontráronse varios tipos de utensilios de pedra, co que facían diversos traballos. Tamén se atopu restos de metalurxía e de texidos.

4- Pedras Formosas

Son lugares máxicos empregados para cultos relixiosos como a terra, as fontes, a lúa ...Estes antigos cultos de pedra eran traballados polo home sabios que vivían ai anos na Gallaecia. Estas construccións realizadas en pedra tallada (con características arquitectónicas) sóense atopar no occidente de Portugal, Asturias, León e Galicia, na mesma etapa na que se desenrolaron os castros.
Estas pedras fermosas atopanse en lugares fértiles e con gran abundancia de auga, son construccións semienterradas con forma rectángular. Creese que no antigüidade podíase empregar como balneario de vapor, lugar de iniciación para os mozos dos castros próximos.
Estas investigacións serven para coñecer a tipoloxía destas edificacións e sobre o modo de vida dos seus habitantes nesta época na Gallaecia.

Exemplos de construcción destas pedras formosas son : Monumento de Punta dos Prados en Ortigueira, Ara de Augas Santas en Allariz, a Pedra formosa en Briteiros...

Culturas Prehistóricas

1-Diferenza os tipos de útis que vimos no video:

Dentro da industria lítica con sílex podemos diferenciar 3 tipos de tallado:

1. Tallado de modo 1: Son aquelas pedras que só se empregan para realizar unha sóa ferramenta que se chama Chopper, créase mediante percusión para conseguir tallar o extremo do Chopper a así conseguir un bo filo. Emprégase en xeral para cortar e romper.
2. Tallado de modo 2: Son aquelas pedras que se empregan para realizar un útil máis eficaz, créase mediante a modelación do contorno da pedra para acadar así un filo maior que na pedra de Chopper. Esta nova ferramente recibe o nome de Bifaz (traballada polas dúas caras). Emprégase para realizar traballos máis eficaces de cortar, rasgar e romper.
3. Tallado de modo 3: Son aquelas nas que dunha pedra obtemos varios útiles. A pedra inicial emprégase para crear un Bifaz, dos restos da percusión desta pedra créanse outras ferramentas como a Lasca Levallois e delas obtemos á Raederas,e de traballar esta obtemos á Escotadura e por último dos restos máis pequenos obtemos a Punta Levallois

2-Megalitismo en España e en Europa:

• España

1. Dolmen de Menga:  Atópase en Antequera (Málaga) e foi construído  na idade de cobre arredor do 2500 a.C. É un dolmen de galería cuberta e planta case rectangular. Está formado por unha cámara sepulcral ao fondo composta por 7 ortostatos ( pedras que forman paredes). Esta galería está composta por 5 enormes cobijas (pedras) que forman os teitos chegando a medir 6 metros de lonxitude por 7 de lado cun peso aproximado de 80 toneladas. Tamén destacan os dous monumentos antequeranos. É un dos dolmenes máis espectaculares da península ibérica e de Europa.

  

2.Naveta des Tudóns: Atópase na illa de Menorca e é unha construción funeraria creada entre 1200 e750 a.C. Trátase dunha tumba colectiva onde se chegou a atopar (1975) 100 cadáveres e obxetos dos depósitos funerarios como pulseras de bronce e botóns de ósos. Na actualidade atópase aberto ao público e é considerado como edficio integramente conservado máis antigo de Europa.

• Gran Bretaña:

1. Stonehenge: É un monumento megalítico da idade de bronce que se atopa en Inglaterra. Está formado por dous grandes bloques de pedras distribuídos en 4 circunferencias concéntricas. Nos seus comezos era un monumento circular de carácter ritual funerario e de observatorio abstronómico para predecir ás estacións, no solsticio de verán o sol salía xusto a trevés do eixe da construción e ese mesmo día ocultábase atravesando outro eixe onde se atopan multitude de ósos de animais e obxetos de grandes celebracións.
   

 

2.Newgrange:  Encóntrase en Co. Meath, Irlanda. Foi construído entre 3300-2900 a.C, estivo perdido durante 4000 anos debido a unha disminución do montículo ata o século XVII que foi descuberto por xente que buscaba pedras para a construción, nun comezo creían que era unha cova. O Newgrange ten unha orientación astronómica, cada ano na maña no solsticio de inverno a luz do sol penetra na na paisaxe e ilumina o chan da cámara durante 17 minutos. Algúns atribúen a este monumento a importancia do sol na relixión do pobo que o construíu e outros tómano como un referente arqueoastronómico noutros monumentos similares.

• Cerdeña:
  

1. Coddu Vechio en Arzachena: Estas tumbas situada en Cerdeña, tratase dunha cámara funeraria, a parte frontal da estructura está rodeada por unha especie de semicirculo. A parte frontal da estructura está rodeada por unha especie de semicírculo, casi que simboliza os cornos dun toro, e as tumbas mais antiguas, no centro do semicírculo colocase unha estela moitas veces ata 4 metros, finamente tallado e equipado cunha pequena abertura na base que supostamente foi pechada por unha rocha e a través do cal entrabase na tumba.

1. Is Concias en Quartuccio: Este megalitico situado no sur de Cerdeña e tamén chamado a tumba dos xigantes, e como é tipico nesa zona é de tipo fachada con filas, a fachada e mais o portico terán 10 m de ancho, contruidos en mamposteria megalitica, este megalitico constara de duas entradas, dende a baixa chegaremos ata a cámara funeraria, que ten aproximadamente 8 m. de longo e 1 m. de ancho, a  altura máxima que acada é de 2.10 m. na entrada pero disminue a medida que vas adentrando na pate inferior da camara, cunha altura de 1.70 metros. 

•  Malta:

1. Ggantija: Este megalitico está situado en Malta, concretamente na illa de Gozo(norte de Malta),está formado por dous templos que se contruíron no megalítico. Son as construccións máis antigas que se atopan nesa zona que resistiron a saqueos, enterramentos e demolicións.Neles atopáronse estatuas e figuras que parecen representar unha deusa nai, considerouse que foron dedicados a este culto.En Malta o nome é "torres xigantes" xa que segundo a lenda estas torres foron construídas por enormes criaturas có fin de utilizalas como sitio de culto.

2-Hipoxeo de Hal Saflieni.: O Hipoxeo de Hal Saflieni (situado no no noroeste de Malta) é o único templo subterráneo prehistórico coñecido; foi escavado cara o 2500 a.C..Considérase que a súa primeira función foi a de santuario e que posteriormente, se converteu nunha necróple (conxunto de sepuiltamento). O Hipoxeo conta de salas, cámaras e pasadizos. As cámaras cortadas na rocha teñen diferentes formas e tamaños, e están acabadas en diferentes niveis de confeccion. O complexo está agrupado en tres niveis- nivel superior (3600-3300 anos antes de Cristo), o nivel medio (3300-3000 anos antes de Cristo) e nivel inferior (3150-2500 anos antes de Cristo). A habitación máis profunda, o nivel inferior, está a 10,6 metros por debaixo da superficie da rúa.

3- Enterramento Megalítico:

• Dolmen de Dombate: o Dolmen de Dombate está situado na parroquia de Borneiro, no municipio de Cabana de Bergantiños, na provincia da Coruña ( N43º11'21.12'', W 8º.58'3.36''). 
  
  
  Ver Dombate en un mapa más grande
  
  Foi construído na primeira metade do IV milenio a.C (3800 y 3600 a.C). O súa construción pasou por diferentes etapas, no 3000 a.C preparouse a area de aceso no 2700 a.C finalizouse a construcion do corredor e comezaron a realizarse rituais. O lugar no que se atopa foi investigada polo arqueólogo Xose María Bello entre 1987 e 1989. A mámoa ten uns 24 m de diámetro e 1,80 de altura. O Dólmen consta dunha cámara poligonal ancha formada por 7 ostóstatos ( bloque de lousa vertical) no que un deles mide 4,64x3 m, as fosas nas que se atopan estes ortóstatos alcanzan unha profundidade de 140 cm na zona da cámara e 70 cm na do corredor. Sobre esta mámoa existe un megalito anterior e inferior en tamaño e complexidade. Os ortóstatos da cámara conteñen grabados e máis de 20 pequenos ídolos ( imaxes que representan un obxeto). Na actualidade este Dolmen atópase protexido por unha barreira nun recinto de aceso restrinxido aos horarios de visita. Nun corto plazo planificouse que o arquitecto coruñes Francisco Vidal Pérez realizase un proxecto de recuperación do Dólmen para crealo nun centro de visitas cun criterio adecuado de integración na paisaxe e no territorio. Este monumento aparece reflexado na obra de Eduardo Pondal, ``Queixumes dos Pinos´´ o que nos di que este Dólmen está presente na cultura galega.

Lenda: A lenda do Dólmen de Dombate di que os habitantes que moraban preto deste sentían unha presencia preto deles, peor non sabían de que, ou de quen se trataba. Un día aparecéuselles o demo, e os habitantes ,nun arranque de medo pecharono dentro do Dólmen, atrapadoo. Dende aquela nesa zona respírase un aire de medo, e non se sabe se o demo segue ahí pechado ou se conseguiu fuxir. Tamén se di que os habitantes dese lugar rodearon ó Dólmen de cruceiros para evitar que o demo escapase e sembrase o mundo de medo.


4- Lectura e resumo destes artigos:

1-No primeriro artigo publicado por "El Pais" móstranos como nun pobo preto de San Cibrao, concretamente na zona do río Cobo, atopouse unha docena de útis pesados, e aparentemente pouco prácticos, aínda que seguramente fai 300.000 terianno como un gran utensilio para poder despedazar as suas presas de caza.
Estes doce achazgos (nun primeiro momento pensaron que eran 8 solo) atopounos unha veciña do pobo mentras daba un paseo pola zona, que atopou entre uns coios redondos unha pedra grande e afiáda que se asemellaba aos útis primitivos de sílex que vira nalgunha ocasión. Nese momento avisou a un membro da Mariña Patrimonio(agrupación cultural que naceu para defender o castro da Atalaia) ,e estes confirmaron
que os tallaron os Homo heidelbergensis ( constaban dun cerebro de capacidade semellante ao do home actual, destes pequenos, nariz chata con grandes orificios e nada de mentón) .


 2-O segundo artigo trata do descubrimento de 12 útis do Paleolítico na terraza fluvial do río Cobo, en Cervo. Estes vestixios paleolíticos teñen unha idade superior a 300.000 anos, unha mostra máis da presenza humana durante o Paleolítico na Mariña. Estos útis serán investigados por Manuel Miranda, un arqueólogo da Direción Xeral de Patrimonio da Xunta. Posteriormente serán depositados no Museo Arqueolóxico de Vilalba especializado na era Paleolítica.


3-O terceiro artigo trata da aparición dun petroglifo de granito atopado en Cervo, caracterízase pola súa forma xeométrica con 4 círculos concéntricos dun só trazo. A asociación cultural Mariña Patrimonio xa comunicou este descubrimento ao Patrimonio Cultural da Xunta, polo de agora non queren revelar o lugar exacto no que se atopa, pero creen que se poderían atopar máis. Este descubrimento trátase do exemplar máis setentrional do arte rupreste en Galicia, datado na idade de cobre ou a comezos da aparición do metal, uns 3000 anos a.C.

Activividades económicas

1-A Pesca:

• O porcentaxe de flota galega representa un 40% dos barcos españois. Das actividades pesqueiras realizadas en Galicia só se consume 1/3 o resto expórtase, un 75% ao resto de España e un 25% a outros países. Dentro das actividades pesca podémolas dividir en pesca extractiva, marisqueo e acuicultura. Os principais produtos acuicolas son o Argazo real (alga), que no ano 2009 pescáronse 3200 kg a 0,70 euros o kilo. Dentro dos bivalvos destacan a Ameixa xaponesa cun 4,7% da pesca total e os mexillóns cun 52,94%. Dentro dos peixes destaca o rodaballo cun 33,46%. As principais lonxas da Mariña son Burela e Celeiro, estando no 4º e 5º posto das lonxas máis productivas de Galicia.
• A principal diferenza entre estos caldeiros é o porcentaxe ou o espazo xeográfico no que se realiza a pesca, o caldeiro nacional contará cun maior espazo adicado a pesca, xa que fai referencia a toda España, mentres que os caldeiros comunitarios fan referencia só a pesca dentro da Comunidade Económica Europea, e dicir, dentro dos países da Unión Europea con moeda euro, pola contra o caldeiro que abarca unha maior superficie pesqueira é o internacional, que se refire a aquelas capturas realizadas fora do territorio español, como pode ser Irlanda, Perú, Portugal...etc. Dentro da pesca nacional destaca a pesca de cerco, que consiste como o seu propio nome indica en cercar ao peixe (sardiña, xurel, cabala...), é decir, colócase a lancha pequena de gran motor preto do banco de peixes, posteriormente sóltase a rede duns 750m de lonxitude e 50 de ancho, a rede fai un circulo ó redor dos peixes e captúraos.
• Dentro dos pesqueiros comunitarios destaca a pesca con palangre no fondo, a palangre é un aparello composto por unha serie de brazais (normalmente de fío plástico), estes brazos lineais únense entre si mediante anzois, por este motivo é unha das pescas máis selectas xa que dependen do tamaño do cebo e da profundidade, dependendo da especie. A palangre en fondo é empregada coma pesca artesanal sobre o leito mariño.Na pesca internacional destacan a pesca de arrastre. Consiste no emprego dunha rede lastrada que barre o fondo do mar capturando todo o que encontra ao seu paso. Esta práctica considérase destructiva para o ecosistema xa que non realiza unha seleción a hora de capturar as especies.

•  Galicia é unha das comunidades autónomas máis representativas en canto a actividades pesqueira, con máis da metade dos establacementos conserveiros relacionados con esta actividade, conta con 67 establecementos de 147 que ten España. En canto a facturación posúe máis da metade con 967,02 de 1.239,77 que ten España. Isto débese a que en Galicia expórtase ó 75% da pesca ao resto de España. En canto a produción de conservas a maioría con 248.958 Tm prodúcense en Galicia mentras que no resto de España prodúcense o 311.197 Tm, estas industrias conserveiras soense situar preto do portos para facilitar o transporte e aforrar os costes. Estas industrias xeran só en Galicia 12.050 empregos dos 15.512 xerados en toda España.

2-Sector Secundario:

Aínda que o sector secundario foi crecendo en emprego ao longo dos últimos anos, Galicia segue cun gran retraso comparandoo con outras comunidades de España.
No primeiro mapa temático a comentar, no cal se fala do numero de empresa activas en España por cada 100 habitantes, vemos que Galicia atopase no segundo posto, cunha media inferior a española,( a española é de 7.3, mentras que a galega ten unha media de 7 a 8), nesa situacion atopanse Logroño, entre outras.
Galicia tamén se atopa no segundo posto si estamos a falar do segundo mapa temático, o cal mostranos a distribución da cifra de negocios, no cal Galicia ocupa dun 5 a un 10% do 100% dos negocios españois, atopándose na mesma situación Castela e León e o País Vasco.
Por último no terceiro mapa temático, fálasenos sobre o gasto interno do PIB, mostranos que Galicia tamén neste tema ocupa o segundo posto, neste caso cunha media de 1 a 1.5 coma Andalucía (entre outras comunidades).

3-Sector Servizos:
Nesta grafica presentanos a evolución do sector agricola e mais o sector servizos, dende o ano 1977 ata o 2010.
Observando a gráfica podemos dicir que no ano 1977, a porcentaxe de poboación dedicada ao sector primario era moi elevada, acadando o 44.69%, mentres que os servizos só acadaban un 7.9%, isto debese principalmente a que o ano 1977 a maioria da poboación galega vivia no medio rural ,fomentandose asi a agricultura para o autoconsumo, atopando deste modo a súa forma de supervivencia.
Pola contra, no ano 2010 atopamos todo o contrario, tan só un 28.5% se dedicaba ao sector primario,dento de esta porcentaxe destacan persoas da terceira idade ou daquelas que de adican a agricultura como segunda actividade, é un 67% adicase ao sector servicios, este cambio debese primordialmente ao éxodo rural, é dicir toda esa xente que abandonou as aldeas para ir en busca dunha vida mellor nas cidades. Outro factor de gran influenfcia na nosa comunidade foi o turismo, principalmente gracias ao descubrimento do Apostol Santiago, o que provocou unha forte atracción do turismo sobre todo cada 4 anos coa celebración dos anos Xacobeos. Entre outras actividades turísticas destacan as casas rurais en zonas tanto de montaña, como o Courel, como o turismo de praia nas Rías Baixas, tamén existen importantes balnearios, como o de Mondariz ou La Toja.

Demografía e Habitat

Exercicio1: Pirámide

• No ano 1998 entorno a base de pirámide podemos observar que o número de nacementos era menor ca no 2009. Sen embargo o número de nacementos de homes segue a ser maior ca o de mulleres. Aínda así co paso dos anos podemos comprobar que a esperanza de vida e menor nos homes que nas mulleres. Facendo referencia a esta esperanza de vida podemos decir que é maior no 2009 ca no 1998. Estes datos non só fan referencia ás idades máis maiores senon que nas personas de 40-50 anos tamén é maior o porcentaxe no 2009. A causa de que haxa un maior porcentaxe da poboación polo aumento progresivo da calidade de vida mentres que no 1998 a pesar de que se produce un aumento polo baby boom posterior a guerra a poboación de entre os 40-50 anos e menor polo pobreza e pola Guerra  Civil, que ocurría en España nos anos 30 e 40.

• Podemos observar que na comarca dos Ancares a poboación se decanta polo avellentamento e o pouco índice de natalidade, mentres que na comarca da Coruña a poboación e máis nova e o índice de avellentamento e menor, e por último, na Mariña Occidental observamos que hai máis natalidade que nos Ancares, pero existe máis xente vella que na comarca da Coruña. Con estes datos deducimos que nas zonas de interior, como os Ancares, a natalidade é moi baixa, comparada coas zonas de costa máis desenvolvidas industrialmente a natalidade é maior, e existe moito avellentamento polo éxodo rural, que se produciu nestes lugares.

Exercicio 3:

• Diferencias entre a pirámide de España e Galicia: En Galicia o número de nacementos e menor ca o de España dado que a media de nacementos é maior ainda que na actualidade exista un gran déficicit de xente en idade fértil que se ve compensado polos inmigrantes. Outra diferencia significativa é que en proporción a esperanza de vida é menor ca a de España, isto débese a que nos anos 20-30 o número de nacementos en Galicia, especialmente nos núcleos rurais, foi moi elevada en proporción cos de España.
•  Si, nótase un gran crecemento progresivo poboacional naquelas persoas que teñen no ano 2009 entre os 35 e os 40 anos. Este crecemento da poboación débese a unha mellora na calidade de vida, despois dos anos de pobreza da Guerra Civil.
• Diferencias entre as pirámides provinciais:  Unha das diferencias máis significativas é a diferencia de natalidade que existe entre Ourense e Á Coruña, chegando a ser ata 5 veces maior na Coruña, pola contra, outra diferencia,é que a esperanza de vida en proporción é moito maior en Ourense ou Lugo ca en Coruña, isto débese a que o número de nacementos no nos anos 20 e 30 foi moito maior. Outra diferencia é que entre Lugo e Coruña, en Lugo a diferencia poboacional entre as idades dos habitantes non é tan grande como na Coruña.Tamén compre destacar e que a esperanza de vida das mulleres en Ourense é moito maior ca dos homes, mentres que en Pontevedra esta diferencia non tan marcada. A última diferencia é que nos anos 60 o Baby Boom foi significativo na Coruña e Pontevedra ca en Lugo e Ourense.

Exercicio 4:

• Carballal: Esta parroquia recibe o seu nome porque noutro tempo estaba rodeado dunha formación vexetal de carballos.
• Pedregais: Esta parroquia recibe o seu nome porque noutro tempo o solo estaba formado por un conxunto de pedras, chamado pedregal.
• Tordoia: Recibe o seu nome porque noutro tempo esta zona estaba chea de castiñeiros.
• Vilar e Viladabad: Esta parroquia recibe o seu nome porque son terras gañadas ao bosque que co tempo se poden dar a constituir un nucleo independente.
• Carballeira de Arriba: Ao igual que o Carballal, esta parroquia recibe o seu nome polo gran número de carballos que había noutro tempo.
• Castro: Ten este nome polos castros preromanos que había na antiguidade nesa zona.
• Casal de Devesa: Recibe o seu nome porque no pasado tería un habit disperso, e dicir, explotacións illadas estableclidas en terreos con poucas casas.

Os Sequeiros

Os Sequeiros:

 Construcción realizada polo home coa finalidade de secar as castañas. En ocasións é empregado como vivenda( ten forma cadrada e está construída en pedra e madeira) durante o proceso de secado, que dura máis ou menos 15 días, este proceso pódese realizar máis dunha vez. Posúe un piso inferior no que se encende un fogo e unha parte superior no que se colocan as castañas para que sequen afumandoas. O chan do piso inferior está construido con taboas lisas en forma de cuña e isto favorece o paso do aire e do fume.

Climograma

O climograma que estamos a analizar represéntase mediante un gráfico de dobre entrada de temperaturas e precipitacións.As precipìtacións represéntase mediante unhas barras de cor azul, e as temperaturas mediante unha liña vermella. No lateral esquerdo aparecen as medidas das precipitacións en mm, e na dereita as cifras das temperaturas en grados. Na liña horizontal inferior a gráfica aparecen os meses do ano.

As temperaturas deste diagrama representan a súa media anual,que non chega aos 25ºC, a súa amplitude térmica é aproximadamente de 11ºC (resultado da resta do mes máis cálido e o mes mái frío),tamén aparece representado que a media do mes máis cálido da imaxe é xullo e agosto, mentras que a media do mes máis frío é xaneiro e decembro, o Anticiclón das Azores ten moito que ver,  porque cando este varía a súa posición ó longo do ano en relación coa corrente en chorro e a fronte polar: no verán cando a fronte polar sitúase sobre os 66ºN, quedamos baixo a súa influencia con tempo cálido e seco( fai de barreira contra as correntes do oeste); no inverno, ó situarse máis meridional a fronte polar, quedamos baixo as influencias das baixas presións nortlánticas que traerán frío e precipitacións).

A precipitación total anual é moi escasa, podendo chegar a haber meses con escasa choiva ou inexistente, o mes máis húmido neste climograma é decembro podendo chegar aos 120mm, mentras que o mes con menos choivas é xullo que no chega nin aos 20mm, na imaxe pódese apreciar a diferencia que hai entre as estacións, por exemplo nos mes de xullo ou agosto non pasa dos 20mm, e nos meses de inverno, como por exemplo en novembro é superior a 90mm,chegando acadar en decembro os 125mm,tamén podemos observar unha irregularidade na imaxe pois seguindo o índice de Gausen podemos atopar dous meses secos, nos que a liña de temperatura supera as barras das precipitacións.
Despois de analizar todas estas características que nos presenta o climograma, podemos chegar a conclusión de que o clima que representa é un clima Mediterráneo.

Exercicios elementos e factores do Clima.

1. Xustificación das temperaturas medias anuais en Galicia: 

Haberá unha maior amplitude térmica (as temperaturas serán máis elevadas no verán e máis baixas no inverno) nas zonas de interior (Serra do Courel, dos Ancares...)xa que existe unha maior altura, e non é unha zona tan influenciada polo mar como na costa ( as Rías Baixas ca influenza do océano Atlántico) na que haberá unhas temperaturas máis suaves sobre todo na costa do sur de Galicia pola súa latitude máis baixa, tanto no inverno coma no verán, a súa vez as temperaturas nas zonas de interior podemos decir que a Serra do Courel e dos Ancares seran as máis frias debido a que son as zonas menos determinadas pola oceanidade (o mar non influirá tanto nas súas temperaturas).

2.Precipitacións:

Según este mapa podemos decir que nas zonas de costa haberá máis precipitacións e máis abundantes no suroeste de Galicia, debido a entrada de masas de aire húmido do Atlántico, que se descargan nas zonas preto da costa xa que o efecto Foehn fai que estas masas de aire húmido penetren no interior debido ao pasillo oroxénico que realizan as rías, estas masas atópanse coa dorsal galega e precipitan. Por iso nestas zonas recóllense máis precipitacións ca no resto de Galicia.

3.Brisa marina e brisa de terra:

A brisa mariña: Este fenómeno fórmase cando o aire quente procedente dos raios do sol ascende deixando un vacio por debaixo de el facilitando a entrada do aire frio, por iso aínda que polo día  a terra esté máis quente que o mar estas temperaturas duran menos, xa que o calor do mar perdura máis liberando este calor polas noites, isto esplica o ciclo da brisa mariña.

Definicións:

• Cristas: Eixe dun anticiclón que se prolonga normalmente entre dúas depresións e onde a forma isobárica aseméllase a letra U. As cristas terám unha presion alta.

• Valgadas :É unha configuración consistente en isobaras abertas en forma de V, paralelas e cos seus vértices aliñados según un eixe de simetría. Xeralmente os frentes fríos apoianse en vaguadas abertas ata o sur. As valgadas son de baixa presión.

 4.Anticiclón das Azores:


É un anticiclón (zona de alta presión por encima dos 1013 mb) dinámico(descenso de unha masa de aire debido a que este é empuxada hacia a superficie da terra pola advención de altura de masas de aire que a desplazan do lugar onde está) situado normalmente no centro do Atlántico norte ( a altura das illas Azores). É o centro de ación que afecta a Europa, e polo tanto a España, provocando tempo seco, soleado e caluroso durante o verán, aínda que isto sucede en poucas ocasións, tamén pode exercer a súa influenza en outono, primavera e incluso inverno. Neste caso o efecto do anticiclón soe extenderse ata o mar Cantábrico provocando invernos secos, templados e eliminando calquera borrasca existente.
En Galicia este anticiclón afástase e o seu efecto nótase máis no sur, isto facilita a entrada do frente polar con grandes xeadas e neboas matinais en inverno, que este frente polar se achege ou afaste as costas cantábricas dependerá de en que latitude se atope o Jet Stream(corrente en chorro que circula a gran velocidade). En inverno esta corrente descende de latitude facilitando a entrada do fronte polar e en verán aumenta de latitude facilitando a entrada do anticiclón das Azores que actúa sobre a península(costa Cantábrica) impedindo o paso de borrascas asociadas ao frente polar.